|
Litwa to kraj zielonych pagórków, łagodnych wzniesień i równin, strumyków i jezior. Niemen, najdłuższa rzeka Litwy, zbiera wody wielu rzek, odprowadzając je do Morza Bałtyckiego, nad którym znajduje się słynne wybrzeże jantarowe Litwy zwane Mierzeją Kurońską. Jest to piaszczyste pasmo wydm porośnięte sosnami, ciągnące się na długości około 100 km z południowego zachodu w stronę portu morskiego Kłajpedy, zamykając tym samym rozległy obszar Zatoki Kurońskiej. Na złote piaski Mierzei Kurońskiej od wieków wyrzucany jest litewski bursztyn. W chwili upadku rządów sowieckich w 1991 r., Litwa była jedną z pierwszych republik, które oderwały się od Związku Sowieckiego, chociaż deklaracja niepodległości Litwy została proklamowana rok wcześniej, 11 marca 1990 r. Dziś Litwa jest niepodległą i demokratyczną republiką. Na czele państwa stoi prezydent wybrany drogą elekcji oraz parlament, zwany Sejmem, również wybrany według zasad wolnych wyborów. Zarówno rząd, jak i sąd najwyższy są instytucjami mianowanymi. Konstytucja Litwy, przyjęta w referendum narodowym w 1992 r., gwarantuje podział władzy. Wilno jest stolicą oraz największym i najpiękniejszym miastem Litwy, gdzie mieszka ponad 577 000 mieszkańców. Zbudowano je u zbiegu dwóch rzek – Neris i Wilii, w pobliżu malowniczo zalesionych pagórków. Na przestrzeni dziejów, w czasie rozmaitych wojen, miasto wielokrotnie plądrowano, wiele budynków uległo zniszczeniu podczas licznych pożarów i w trakcie okupacji. Jednakże miasto zdołało zachować swój unikatowy charakter północnego miejsca na skrzyżowaniu świata Rzymu, Bizancjum i Eurazji. Wilno jest dziś centrum życia politycznego, gospodarczego i kulturalnego Litwy.
|
